Kwa nini tulitengeneza sharelove
Ilianza na msiba, na ujumbe wa maandishi ambao haukutosha.
Baba wa rafiki yangu alifariki. Niliandika “pole sana kwa msiba”, nikautazama, nikaufuta, nikauandika tena, na nikautuma hata hivyo — kwa sababu ungefanya nini kingine? Ulifika kwenye gumzo katikati ya picha ya mzaha na taarifa ya mzigo. Ulikuwa kweli, lakini haukuwa na maana yoyote.
Tatizo si kwamba watu hawajali. Ni kwamba zana tunazotumia hufanya kila kitu kuwa na uzito uleule. Siku ya kuzaliwa, kupandishwa cheo, kifo — herufi zilezile, kiputo kilekile, sekunde tatu zilezile za umakini.
Kwa hivyo tulitengeneza kinyume chake. Kitu kinachochukua dakika mbili badala ya sekunde mbili. Kitu chenye sauti yako halisi, kwa sababu sauti hubeba kile ambacho kuandika hakuwezi — kituo kabla ya sentensi, mtetemo katikati yake. Kitu kinachofika peke yake badala ya kuzikwa kwenye mlisho.