ทำไมเราสร้าง sharelove

คุณพ่อของเพื่อนเสียชีวิต ฉันพิมพ์ว่า “ขอแสดงความเสียใจด้วย” มองมัน ลบทิ้ง พิมพ์ใหม่ แล้วก็ส่งไปอยู่ดี เพราะจะทำอะไรได้อีกล่ะ ข้อความนั้นไปตกอยู่ระหว่างมีมกับการแจ้งเตือนพัสดุ มันเป็นความจริง แต่ไม่มีความหมายอะไรเลย

ปัญหาไม่ใช่ว่าคนไม่ใส่ใจ แต่เครื่องมือที่เราใช้ทำให้ทุกอย่างมีน้ำหนักเท่ากันหมด วันเกิด การเลื่อนตำแหน่ง การจากไป ฟอนต์เดียวกัน กล่องแชตเดียวกัน ความสนใจสามวินาทีเท่ากัน

เราจึงสร้างสิ่งที่ตรงกันข้าม สิ่งที่ใช้เวลาสองนาทีแทนที่จะเป็นสองวินาที สิ่งที่มีเสียงจริงของคุณอยู่ข้างใน เพราะเสียงพาสิ่งที่การพิมพ์ทำไม่ได้ ทั้งจังหวะหยุดก่อนประโยค และเสียงที่สั่นกลางคำพูด สิ่งที่มาถึงอย่างโดดเด่น ไม่ใช่จมหายไปในฟีด